Nazal polipler burun ve sinüslerde oluşan, iyi huylu (kanser olmayan) ve çoğunlukla birden çok sayıda olan doku büyümeleridir. Burun tıkanıklığı, koku ve lezzet alma bozukluğu, koyu ve yapışkan burun veya geniz akıntısı şikayetlerine yol açarlar.

Poliplerin oluşma nedeni kesin bilinmemektedir. Oluşumlarında burun enfeksiyonları, sinüzit ve alerji rol oynayabilir. Bazı hastalarda nazal polip, astım ve aspirin başta olmak üzere ağrı kesici ilaçlara karşı aşırı duyarlılık vardır (Samter sendromu).

Nazal polip belirtileri

Polipler burun içindeki boşlukları doldurdukları için koku alma duyusunu bozarlar. Yiyeceklerin lezzetini almada kokunun önemli rolü olduğu için hastalar koku ile birlikte yiyeceklerin tadını da almakta sorun yaşadıklarını söylerler. Nazal polipler sinüslerin buruna açılan kanal ve deliklerini tıkadığı için sinüslerde üretilen salgılar buruna akamaz. Sinüslerin içindeki salgılar iltihaplanma için uygun bir ortam oluştururlar ve nazal polipli hastalar çoğunlukla genize doğru akan koyu akıntıdan şikayet ederler. Sinüslerin salgıyla dolması, özellikle alında ve burun çevresinde bir dolgunluk veya basınç hissi yaratır.

Tanı

Nazal polipler çoğunlukla muayene ve burun endoskopisi ile teşhis edilebilirler. Poliplerin sinüsler içindeki yaygınlığını belirlemek ve eğer uygulanacaksa cerrahi tedaviyi planlamak için bilgisayarlı tomografi filmleri ile detaylı bir görüntüleme yapılması gerekir.

Tedavi

Nazal poliplerin tedavisinde amaç burun tıkanıklığını, koku kaybını ve diğer şikayetleri azaltmak ve poliplerin kontrol altında tutulmasını sağlamaktır. Tedavide öncelikle kortizonlu burun spreyleri ve gerektiğinde diğer ilaçlar kullanılır. Bazı hastalarda kısa süreli ağızdan kortizon tedavisi de uygulanabilir. 

İlaç tedavisine rağmen şikayetleri devam eden veya polipleri belirgin olan hastalarda endoskopik sinüs cerrahisi düşünülebilir. Cerrahi sonrasında da poliplerin tekrar oluşmasını önlemek için medikal tedavinin sürdürülmesi gerekebilir.

Şiddetli ve kontrol edilmesi güç kronik rinosinüziti olan, uygun tedavilere rağmen hastalığı devam eden bazı hastalarda biyolojik ilaçlar da tedavi seçenekleri arasında yer alabilir. Bu ilaçların uygun olup olmadığı hastanın bulguları ve eşlik eden hastalıkları değerlendirilerek belirlenir.

Cerrahi tedavide endoskopik sinüs cerrahisi yöntemiyle polipler sinüslerin içinden temizlenip sinüs açıklıkları burun boşluğuna mümkün olabildiğinde genişletilerek açılır. İyi uygulanmış bir nazal polip cerrahisi hem şikayetleri azaltır, hem de poliplerin oluşma nedenini ortadan kaldırmasa bile polipler tekrar oluşma eğilimi gösterdiğinde spreylerin sinüslere kolayca ulaşmasını ve sorun tekrar cerrahi gerektirecek dereceye gelmeden çözülmesini sağlar. Bütün bu çabalara rağmen nüksetme özelliği bulunan polipler tekrar cerrahi tedavi gerektirebilirler.