Geniz eti, burnun arkasındaki geniz bölgesinde bulunan bir bademcik dokusudur. Yeni doğmuş bebekte görülmeyen, yutak dokuları içinde küçük odaklar halinde bulunan bu bağışıklık sistemi dokusu çoğunlukla 2 yaş sonrasında mikroplarla karşılaştıkça büyür. En büyük haline 3-7 yaşlar arasında ulaşır, daha sonra büyümesi durur ve 10-11 yaşlarından sonra görevi azalarak küçülmeye başlar. 18-20 yaşından sonra tamamen kaybolur.

Geniz eti en büyük hacme geldiği okul öncesi yaşlarda sürekli burun tıkanıklığı, ağızdan nefes alma, uykuda ağız açık uyuma ve horlama, huzursuz uyuma, burun tıkalı gibi konuşma, tekrarlayan kulak iltihaplanmaları, orta kulakta sıvı toplanması, ortodontik diş ve çene gelişim bozuklukları sorunlarına neden oluyorsa ameliyatla alınması kararı verilebilir. Bu belirtiler çoğunlukla geniz etinin genizde %60'dan daha fazla yer kaplaması durumunda görülür. 

%50-60'dan daha küçük olan, belirti vermeyen veya hafif belirtiler veren geniz eti her çocukta vardır ve bunların hepsinin ameliyatla alınması gerekmez. Geniz etinin genizde ne kadar yer kapladığına iki şekilde bakılabilir:

1. Burunden genize doğru ilerletilen bir endoskop yardımıyla genşiz eti görülebilir. Bu muayene burun içine sprey ile lokal anestezi uygulandıktan sonra çoğu çocukta yapılabilir.

2. Endoskopik muayeneye izin vermeyen çocuklarda yandan çekilen bir aş röntgen filminde geniz etinin büyüklüğü değerlendirilir.

Ameliyat kararı geniz etinin büyüklüğü, neden olduğu belirtiler, eşlik eden veya ileride ortaya çıkabilecek sağlık sorunları dikkate alınarak her çocukta ayrı verilir.